Update Daan: Een lange spannende dag
Afgelopen nacht om 4 uur ging de wekker. En iets na 6en zijn we vertrokken. Vol spanning, terwijl Daan eigenlijk heel tevreden was. Met alle spanningen de rit naar Utrecht. Uiteindelijk ging Daan rond 9 uur naar de OK. Dat was even een moment, 1 ouder mocht mee naar binnen, 1 mocht mee tot de deur. Je kind wegbrengen en niet wetende hoe het gaat lopen, dat breekt je compleet als ouder. Dit was een heel zwaar moment. Ik heb hem geknuffeld, kusjes gegeven en zijn vertrouwde high five! Hij was nog steeds rustig en tevreden, ik was gebroken. Mama ging mee naar binnen. Toen ze eenmaal terug kwam begon het lange wachten. Zo’n 5 uur was er gepland.
De tijd leek wel uren te duren, het ging zo langzaam. We liepen letterlijk te ijsberen. Binnen, weer naar buiten, binnen en weer naar buiten. Naar onze telefoons staren, stijf van de spanning. Om 12 uur ging de telefoon, ik schrok me wezenloos… nu binnen 3 uur al. Het was idd de OK. Maar de verlossende woorden kwamen. Alles is goed gegaan, we zijn aan het afronden. En we hebben bereikt wat we wilde. Zijn rug staat bijna recht. Hoeveel graden precies weten we niet. Wij mochten ons na 12:45u melden op de IC. De artsen en wij weten allemaal dat een lange narcose voor Daan niet goed is. Alles zat mee waardoor Daan zo’n 4 uur narcose heeft gehad.
IC
Toch weer met veel spanning ga je naar de IC, wat treffen we aan. Hoe ligt hij erbij. Ik zelf schrok me wezenloos. Spier wit! Wat moeilijk ademen. En ontzettend veel pijn. Ik brak weer. Je kind daar zo zien liggen, breekt je gewoon. Maar ook heel blij dat dit eerste deel goed is gegaan. Maar we zijn er nog niet. De pijn medicatie werd opgestart. Daan is op dit moment heel erg vermoeid. En suf door alle pijn medicatie. Hij had niet door dat ik bij hem was had ik het idee.
We hebben besloten dat ik zelf vanavond naar huis zou gaan. We zijn spullen vergeten, die kan ik ophalen. En omdat voor mij de IC nog best wel een lastige omgeving is. Kan ik hopelijk mijn rust vinden in mijn eigen bed. Deze dag vandaag was heftig. En enorm spannend.
Per dag bekijken
De komende dagen hopen we dat Daan weer een beetje bij zijn positieve komt. Dat hij weer kan gaan eten. Om aan te sterken. Hij heeft een flinke optater gekregen van die narcose en de hele operatie. Nu ligt hij nog op de IC, hoe wat en waar verder geen idee. Dat wordt per dag bekeken.
Nu hopen dat de epilepsie niet om de hoek komt kijken. Narcose en epilepsie zijn niet de meest ideale vrienden. Ze zijn alert op Daan vandaar de IC. Daarna langzaam aan proberen te zitten korte momenten. Maar nu eerst de dag van morgen.
Ik wil iedereen bedanken voor de lieve woorden, wat hebben we veel berichten gekregen! Zo lief allemaal! Er zijn ook mensen geweest die vroegen heb je een adres, kan ik een kaartje sturen. als ik eraan denk zal ik morgen vragen hoe het precies zit qua adres en post voor een patiënt. Als dit mogelijk is en ik een adres heb hiervoor dan zullen wij deze melden, zodat de mensen die willen, een kaartje kunnen sturen aan Daan!
Nogmaals dank voor alle lieve woorden. Ik meld me weer wanneer er ruimte voor is met een nieuwe update.
